Gra w abstrakcje - Nata Mysak :: Roman Pukar.

Gra plastyczna wijąca się poprzez płaszczyznę jak strumień. Zaczyna się delikatnymi arabeskami, które powoli narastają i przekształcają się formalnie i kolorystycznie. Obraz Gry z delikatnego konkretyzuje się, by dotrzeć do efektu który nazwałem: Zakręcone pejzaże.

Stawiam partnerce pytanie: Jak się czuje jako artystka awangardowa? Tak zaczepami zaczyna się nasze rozmowa. Dalej biegnie poprzez rozważania o intymności, bo Gra to wszak wzajemne wkraczanie w intymność. A intymność staje się w tej rozmowie inna niż by mgło się wydawać. Pada wręcz stwierdzenie: artystycznie jestem rodzajem prostytutki.... sztuka ziemi niczyjej!!!

 

Gra w abstrakcję – Roman Pukar :: Olena Levchenko.

Gra plastyczna, nawarstwiające się kształty i kolory, powoli tworzą schemat Ogrodu. Powoli pojawiają się nazwy, ulice, miejsca, po których wędrowali partnerzy. Gra ma kompozycję typu ogród – to bardzo intymny rodzaj obrazowania! I niezbyt często spotykany świadczy o narastającym porozumieniu i niewstydzeniu się już prywatności.

 

Gra w abstrakcję – Roman Pukar :: Waldemar Tatarczuk.

Gra gestu. W ruchach partnerów czuć, Grę, przeciwstawianie się sobie. Kolorowe plamy narastają i nawarstwiają się. Widać jedynie dłonie partnerów. Praca, plastyczna, zabawa rozsypującymi się suchymi pastelami. Kompozycja Gry zmienia się plastycznie w sposób nieoczekiwany, dramatyczny. Spotkanie kończy się jednak porozumieniem.

:: Pierwsza sfilmowana Gra jeszcze kamerą VHS. Spotkanie ciekawe, odważne i dynamiczne. Jedno z serii spotkań tych partnerów.

Podkategorie